Öngörüyle hükmet
Serbest mi, altın cezası mı, zindan mı?
Her sabah tahtının önüne birileri dizilir, hepsinin de sağlam bir bahanesi vardır. Halk, Kilise ve Büyücüler verdiğin her hükmü bir kenara yazar, hesap ise nadiren hemen gelir.
Başka krallar adamlarını yollar. Sen kendin gidersin.
Kapının ardında, senin olan ama neredeyse hiç tanımadığın bir krallık uzanıyor. Harabelerle dolu sisli bir orman. Bir haydut kampı. Çölün ortasında bir korsan gemisi. Dumanı tüten bir yanardağ.
Kilise mi, Büyücüler mi?
İkisi de seni istiyor, ama yalnızca birinin tarafını tutabilirsin. Kilise sana yay kullanmayı, Büyücüler ateşi öğretir. Birinin öğrettiğini öbürü senden sonsuza dek esirger ve hikâyen başka bir yola sapar.
Burada, dışarıda taç işine yaramaz.
İşine yarayan kalkanın, yana doğru hızlı bir sıçrayış ve tam zamanında inen darbedir. Ve bir gün arenada, senden çok daha büyük bir şeyin karşısına çıkarsın. Seni bekleyenlerin en büyüğü o değil.
Altın senin canın
Askerler, paralı askerler, surlar, ejderhalar: hepsinin bir bedeli var. Bir ejderhayı yüklü bir altın karşılığında uzaklara gönderirsin, ne getirdiği de ancak döndüğünde belli olur.
Sonsuza dek hüküm sürmeyeceksin
Kralın yaşlanıyor. Vakit varken bir varis bırak, yoksa her şey seninle birlikte biter. Onun güçlü bir krallık mı yoksa bir enkaz mı devralacağına çok önceden sen karar verirsin. Saltanatın biter. Hanedanın bitmek zorunda değil.
